"Dat ze ons zwembad toch afgebroken hebben, zullen ze hun hele leven mogen horen"

Met een groepje van een tiental medewerkers werd er in Maasmechelen 8 maanden lang campagne gevoerd tegen de afbraak van het openluchtzwembad. Zij waren in juli vorig jaar gestart met een petitie en verzamelden 1500 handtekeningen. Maar op 25 februari van dit jaar is het gemeentebestuur toch begonnen met de afbraak. Tijd om eens terug te kijken op de gevoerde campagne, samen met Arturo Moro, Thomas Heijens en Herman Veulemans.

André Cant

Het zwembad wordt nu toch afgebroken, is daarmee voor jullie de zaak gesloten?

 

Thomas: Op de eerste plaats willen we natuurlijk iedereen bedanken die de petitie getekend heeft, of op een andere manier gesteund heeft. We hebben ons ingezet, maar we hebben die afbraak niet kunnen tegenhouden. We mogen die bladzijde nu niet zomaar omdraaien. Wat hier gebeurt, is erg belangrijk. In deze crisistijd gaan er nog plannen komen om verworvenheden af te breken. Wij willen met al onze medewerkers deze vraag bespreken: hoe gaan we dat tegenhouden?

 

Arturo: Kijk, dit zwembad had een grote sociale betekenis. Gewone mensen kunnen vaak geen dure vakantiereizen betalen en zeker geen privé-zwembad. De burgemeester en schepenen zeggen nu wel dat ze “het heel erg vinden” van dat zwembad en dat ze gezocht hebben naar oplossingen. Krokodillentranen noem ik dat. Waarom zijn ze dan gestopt met zoeken, waarom moest er zo snel afgebroken worden? Er was helemaal geen instortingsgevaar. Ondertussen zien we dat hun houding heel anders is, wanneer het gaat over rijke en invloedrijke mensen. Herinner je je nog het klooster van Opgrimbie?  Dat is onwettig gebouwd. Maar daar wordt niet zo snel afgebroken. Ik ben benieuwd of ze daarvoor wel een oplossing gaan vinden.

 

Jullie zagen dit zwembad dus vooral als een sociale verworvenheid?

 

Arturo: Dat op de eerste plaats, want dat is tenslotte wat het gemeentebestuur moet doen met ons belastinggeld. Maar we verwachten van het gemeentebestuur ook een beleid dat gericht is op duurzaamheid in plaats van verkwisting. Waarom moest een constructie die gemakkelijk nog 50 jaar kon meegaan, afgebroken worden? In Maaseik moeten nu 3 gemeenten de kosten delen om een nieuw openluchtzwembad te kunnen maken, terwijl er hier een afgebroken wordt.

 

Thomas: En tenslotte ging het hier ook nog eens over een stuk erfgoed. Samen met de cité was het een monument van het mijnverleden. Het getuigde hoe de koolmijn het hele leven van verschillende generaties  mijnwerkers bestuurde. Twee ingenieurs zijn met ons de kelder onder het zwembad gaan bekijken. Eén van hen  zei: “hier zouden alle ingenieursstudenten moeten kunnen komen kijken, hoe degelijk er vroeger gebouwd werd”. Zonder enig respect wordt dat nu afgebroken.

 

Waarvoor heeft jullie petitie dan gediend?

 

Arturo: We kunnen zeggen dat dank zij ons deze schandalige zaak de nodige ruchtbaarheid heeft gekregen. Het gemeentebestuur zal in de toekomst wel twee keer nadenken. En we hebben de mensen een voorbeeld getoond. We hebben laten zien dat de mensen niet zomaar alles moeten slikken. Met de sympathie die we nu onder de inwoners van Maasmechelen hebben verworven, hebben we een goede basis. Als binnen twee jaar, met de volgende gemeenteraadsverkiezingen, dit gemeentebestuur dit allemaal wil doen vergeten, dan zal hen dat niet lukken.

 

Thomas: We hebben de 1500 handtekeningen van de petitie afgegeven aan de burgemeester. Maar elke keer heeft hij herhaald dat de afbraak toch zou doorgaan. Dit betekent dat 1500 gewone mensen samen blijkbaar nog niet zwaar genoeg wegen om dit gemeentebestuur van koers te doen veranderen. Dat is erg. Waar gaat het naartoe als deze lijn wordt doorgetrokken? 

 

Arturo: Deze afbraak is inderdaad een schande, en we zullen dat blijven herhalen. Maar dit is vooral ook iets dat zoveel mogelijk mensen moet doen wakker schrikken. Drie jaar geleden lagen we in de zon op de ligweide, en niemand kon zich toen voorstellen dat dit zwembad ging afgebroken worden. We zeggen wel eens dat onze welvaart, onze sociale zekerheid, onze sociale verworvenheden er gekomen zijn door strijd. Maar we zijn eraan gewend geraakt. Nu er crisis is, nu wordt er over “inleveren” gesproken.

 

Herman: Voor de liberalen is het duidelijk wie moet gaan “inleveren”. Zij vinden dat we de rijken moeten met rust laten, want die hebben hun geld nodig. Als die politiek gevolgd wordt, dan zijn het de gewone werkende mensen die het met heel wat minder moeten gaan doen. Dat de socialisten van Spa-Groen daaraan meewerken, is heel erg. Dat maakt nog maar eens duidelijk dat onze partij, de PVDA, nodig is. Wij zullen het verzet moeten organiseren. Want verzet zal nodig zijn.

 

Maasmechelen is geen rijke gemeente. Wat kan je antwoorden op: “er is geen geld”?

 

Arturo: In het begin heeft het gemeentebestuur zich proberen te verschuilen achter een zogenaamd “veiligheidsrisico”. Dat zeiden ze om niet vlakaf te moeten zeggen: “wij willen daar geen geld meer aan geven”. De bezoekers zouden elk moment door het terras kunnen zakken. Zo werden de gemeenteraadsleden over de streep getrokken. Nu zien we in de krant foto’s verschijnen van bulldozers die over dat zelfde terras rijden, zonder problemen.

 

Thomas: De echte reden is natuurlijk altijd geweest: het geld. En vooral: wie krijgt het, en wie niet? Maasmechelen is inderdaad geen rijke gemeente. Maar het probleem is dat dit gemeentebestuur geen openlijke discussie toelaat over hoe het geld van de gemeente kan besteed worden. We hebben informatie van de gemeente kunnen afdwingen waardoor we nu weten dat al van september 2007 er geen onderhoud meer gedaan is aan het zwembad. Achter de schermen hebben zij toen al beslist om het af te breken. Nu zeggen ze dat voor het behoud van het zwembad 1,8 miljoen euro nodig zou zijn, met een nieuwe cantine en nieuwe speeltuigen en alles inbegrepen natuurlijk, om de prijs stevig aan te dikken. Maar wat ze in 2007 echt bespaard hebben door te sluiten, dat was natuurlijk veel minder, en dat mag niemand weten.

 

Herman: Die geheimdoenerij kan alleen tot speculaties leiden. Als ze echt het geld als argument willen gebruiken, dan moeten ze er ook openlijk over spreken. Het laatste nieuws is dat voor de afbraak van het zwembad met de aannemer en offerte werd overeengekomen van 0,01 euro. Daarbij vraagt elke normale mens zich toch af: wat staat daar tegenover? Wat gebeurt daar allemaal achter de schermen?

 

Wat vind je ervan dat de Raad van State niet is ingegaan op de vraag van Arturo om de afbraak als onwettig te veroordelen?

 

Arturo: De rechter heeft verklaard dat ik niet voldoende persoonlijk nadeel ondervind van die afbraak. Ik heb op drie punten bewezen dat het gemeentebestuur onwettig heeft gehandeld. De rechter heeft dat niet weerlegd. Ik blijf dus bij mijn beschuldigingen: het schepencollege heeft beslist in plaats van de gemeenteraad,  er is geen studie gemaakt die het veiligheidsrisico bewijst, en de verplichte openbaarheid van bestuur werd niet gerespecteerd. Het is spijtig dat daar geen uitspraak over gedaan is.

 

Herman: Dat Arturo als individu moest optreden, en niet mocht spreken namens de bevolking, of namens die 1500 handtekeningen onder de petitie, dat is natuurlijk onzinnig. Maar zo werkt die rechtbank nu eenmaal.

 

Arturo: We kunnen zeggen dat we alle middelen geprobeerd hebben: een brief naar de gouverneur, een brief naar de minister van bestuurszaken, en een zaak begonnen bij de Raad van State. Als we nu zien dat al die hoge heren dit onrecht toch maar laten passeren, ja, dan kan ik alleen maar zeggen: we zullen vooral op onze eigen krachten moeten steunen en zoveel mogelijk mensen mobiliseren.

 

Wat zijn jullie plannen nu verder?

 

Thomas: We kunnen terecht fier zijn dat we ons tegen deze onzinnige en schandalige  afbraak verzet hebben. Het zwembad is verloren. Maar over het behoud van de speelpleinen, wat ook in onze petitie stond, is het laatste woord nog niet gezegd. Die strijd gaat alvast verder.

 

Arturo: Binnen 2 jaar zijn er opnieuw gemeenteraadsverkiezingen. We kunnen ons eraan verwachten dat dit gemeentebestuur nog verder zal willen schrappen in de uitgaven, en dan vooral ten koste van de gewone mensen. We gaan in elk geval de openbare vergaderingen van de gemeenteraad blijven volgen, en gebruik maken van ons informatierecht. Wij willen in 2012 als PVDA zelf een kandidatenlijst voordragen voor de gemeenteraad. Dan zullen we sneller kunnen beschikken over de nodige informatie. En dan kunnen we de gemeenteraad gebruiken als tribune om het verzet van de mensen tegen de sociale afbraak te organiseren.

 

Thomas: En in de komende weken, willen we de mensen van Maasmechelen hun mening gaan vragen over welke hun grootste problemen zijn, wat er precies door de besparingen bedreigd wordt.  En dan samen bekijken waar we iets kunnen tegen doen. Iedereen die ons daarbij wil helpen, is van harte welkom.

 

 

Succes. Bedankt.

---